در این مقاله، پهلویسم آینده‌گرا را به‌عنوان چارچوبی فراگیر برای همگرایی اپوزیسیون ایران بررسی می‌کنم؛ چارچوبی که می‌تواند نیروهای دموکراتیک چپ و راست و گرایش‌های گوناگون اجتماعی را حول سکولاردموکراسی، تمامیت ارضی، حقوق شهروندی و نهادسازی گرد آورد. آشتی ملی، عدالت انتقالی، آزادی زنان و انتقال رقابت سیاسی به پارلمان از محورهای بحث است. شکل نهایی حکومت باید به رأی آزاد مردم سپرده شود. متن اصلی متعلق به ژوئن ۲۰۲۶ است؛ نسخهٔ انتشار در ۷ اکتبر ۲۰۲۶ با ارجاعات شماره‌دار، شش منبع مشخص و توضیح دامنهٔ شواهد به‌روز شده است. متن کامل فارسی با قالب نثر ثبت‌شدهٔ نویسنده، فونت نسخ و کوفی و شماره‌گذاری راست‌به‌چپ، در ادامه قابل خواندن است. PDF کامل و نسخهٔ Word نیز برای دانلود در دسترس‌اند.